haayo khristo jantronaa

ହାୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା !

ନୁହେଁ କରି ବର୍ଣ୍ଣନା,

ଅନୁକ୍ଷଣେ ମନ କର ଭାବନା । ଘୋଷା ।

ତ୍ରିଭୁବନ କର୍ତ୍ତା ହୋଇ ନର ରୂପ ନେଲେ ସେହି,

ପାପୀ ଉଦ୍ଧାରିବା ପାଇଁ କରେ କରୁଣା । ୧ ।

ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ଦାସାକାରେ ଜନ୍ମିଲେ ଦରିଦ୍ର ଘରେ,

କେତେ କଷଣ ସହିଲେ ନୁହେଁ କଳନା । ୨ ।

ଗେତ୍ସେମନି ବଗିଚାରେ କି ଦୁଃଖ ପ୍ରଭୁ ସହିଲେ !

ଜଗତର ପାପଭାରେ ବ୍ୟାକୁଳମନା । ୩ ।

ଦୁଃଖ କଣ୍ଠାଗ୍ରତ ପ୍ରାଣ, ଡାକିଲେ ହେ ପିତା ଶୁଣ,

ହେଉ ଶ୍ରୀ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରମାଣ, ଏ ମୋ ପ୍ରାର୍ଥନା । ୪ ।

ମରଣ କାଳର ପରି ହୋଇଲା ସେ ଦୁଃଖ ଭାରୀ,

ସର୍ବାଙ୍ଗୁ ପଡ଼ଇ କ୍ଷରି ରକ୍ତ ପସିନା । ୫ ।

ଖଡ୍ଗ ଯଷ୍ଟି ନେଇ ହସ୍ତେ ଧଇଲେ ଚୋରର ମତେ,

କେତେ ସହିଲେ ପ୍ରଭୁ ଦୁଃଖ ଯାତନା । ୬ ।

ମାରନ୍ତି ଜାବୁଡ଼ାମାନ, ପଚାରନ୍ତି ଏହା ପୁଣ,

କିଏ ମାଇଲା କହ କରି ଗଣନା । ୭ ।

ଏହିରୂପେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକେ ଛେପ ପକାଇଲେ ମୁଖେ,

ମାରନ୍ତି ବେତ ମସ୍ତକେ ବିଦ୍ରୂପ ନାନା । ୮ ।

ଦୁଇ ପାଖେ ଦୁଇ ଚୋର ମଧ୍ୟରେ ଜଗତ ସାର,

ଚଢ଼ାଇ କ୍ରୁଶ ଉପର ପ୍ରେକ ମାରଣା । ୯ ।

କହନ୍ତି ପୁଣି ଏମନ୍ତ, ତୁ ପରା ଈଶ୍ୱର ସୁତ ?

କ୍ରୁଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସ, ଜାଣିବା ସିନା । ୧୦ ।

ପ୍ରଭୁ ଥାଇ କ୍ରୁଶୋପର ହୋଇ ଦୁଃଖରେ ବ୍ୟାକୁଳ

ବୋଲନ୍ତି ହେ ପିତା ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନା । ୧୧ ।

ମୁଁ ଅଧମ ପାପୀ ଜନ ଭରସା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଚରଣ,

ମୋର ପ୍ରତି ସୁନୟନ ନ କର ଊଣା । ୧୨ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ